Ervaringsverhaal abortusverwerking

Jeanet: 'Ik stond in de boekhandel. Ik wilde graag een boek over abortus lezen en kon zelf niets vinden. Dus gevraagd aan een medewerker of ze iets hadden. Ze liep met me mee en pakte een boek uit de kast. Het ging over miskramen. Op dat moment voelde ik een enorme spanning tussen ons ontstaan. Ze leek te beseffen welke vergissing ze had begaan. Ik voelde vanuit mijn buik een golf aan emoties opkomen. Ik wilde uitschreeuwen dat ik het niet kon helpen. Dat ik wel een abortus had gehad maar dat ik er mijn eigen reden voor had, maar ik vond geen weerklank. Hoe moest ik dat mens uitleggen wat ik had doorgemaakt? Ze zou de reikwijdte ervan niet kunnen bevatten. Zonder verder omkijken liep ik weg. Thuisgekomen plofte ik op de bank en liet mijn tranen stromen. 

Mijn pientere dochter van zestien gaf een nieuwe deimensie aan het voorval. Ze heeft vrouwenrechten hoog in haar vaandel. Ze liet me zien dat ik me niets moest aantrekken van wat anderen vinden. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar ze had wel gelijk. Ik wilde dat die vrouw in de boekhandele me niet zou veroordelen, terwijl  ik degene was die mijzelf veroordeelde.

Ik kwam tot de ontdekking dat ik redenen bedacht als verontschuldiging om niet veroordeeld te worden. En opeens 'viel het kwartje'. Ik hoef mij niet te veronschuldigen! Geen enkele vrouw die kiest voor een abortus hoeft zich te verontschuldigen. Het gaf een ontzettende opluchting en daarna werd ik woedend. De druk die ik gevoeld had , dat abortus toch eigenlijk slecht was, had me bijna genekt. 

Ik dacht 'ik zal ze mores leren'. Henk, mijn man, herkende de druk ook hij had er ook last van gehad, praatte er nauwelijks over met anderen. Het bracht ons dichter bij erlkaar en we besloten tot actie. We wilden ons niet meer verstoppen en elke gelegeneheid benutten om mensen duidelijk te maken wat abortus echt betekent. Het hielp me met mijn verwerking, ik kon actief aan de slag!'

Meer verhalen lezen?

Ervaringsverhalen abortusverwerking