Nieuwe wet Victoria geeft alle donorkinderen toegang tot identiteit donor

Varta spermadonor Victoria
07/03/2017 -

Alle donorkinderen in de staat Victoria (Australië) hebben sinds 1 maart 2017 het wettelijke recht op informatie over hun donor. Ook indien de donatie destijds anoniem gebeurde of de donor geen toestemming heeft gegeven om zijn identificerende gegevens te verstrekken. Er gelden geen leeftijdsgrenzen meer voor het opvragen van informatie. Het gaat hierbij om zowel sperma-, eicel- als embryodonoren.

Victoria is met deze Donorconceptie wet opnieuw een wereldwijde voorloper wat betreft openheid. Ongeacht hun geboortejaar kunnen donorkinderen nu de naam, geboortedatum, etniciteit, medische gegevens en donorcode van hun donor opvragen, indien deze informatie beschikbaar is. Toestemming van de donor is hiervoor niet meer nodig.

In 1998 was Victoria ook één van de eersten die middels wetgeving het recht van kinderen erkende om toegang te hebben tot informatie over de donor. Vóór 1988 gebeurde donatie anoniem in Victoria. Voor kinderen geboren tussen 1988 en 1998 was de donors toestemming nodig voor verstrekking van informatie aan zijn of haar nakomelingen. Vanaf hun 18e verjaardag konden ze de informatie opvragen.

Contact

Donoren die destijds hun toestemming niet gaven, kunnen in deze nieuw ontstane situatie aangeven hoe ze willen dat er contact met hen wordt gelegd. Ze kunnen kiezen tussen contact per e-mail, telefoon of brief, of door tussenkomst van een speciaal opgezette dienst. Ze kunnen ook aangeven dat ze niet willen dat er contact wordt opgenomen. Andersom kunnen ook donorkinderen bij deze dienst aangeven of ze het wel of niet op prijs stellen dat de donor contact met hen opneemt en op welke manier. Niemand wordt door deze wet gedwongen tot contact.

VARTA is toegangspoort

In deze wet is bepaald dat de organisatie VARTA (Victorian Assisted Reproduction Treatment Authority) de donorregisters gaat beheren. VARTA wordt hiermee de toegangspoort tot informatie en ondersteuning aan donoren, donorkinderen, ouders van donorkinderen en hun families. Zij verstrekt de informatie en biedt daarbij counseling.

De aanzet voor deze nieuwe wet vormde het initiatiefwetsvoorstel ‘Narelle’s Law’ (2013), genoemd naar donorkind Narelle Grech uit Melbourne, die op 30-jarige leeftijd al 15 jaar op zoek was naar haar biologische vader. Ze kende hem alleen als ‘donor T5’. Dankzij inspanningen van de toenmalige premier Baillieu, ontmoette ze haar donor in 2013; voor beiden een vreugdevolle ervaring. Helaas van korte duur, 5 weken later overleed Narelle aan de gevolgen van kanker. Ray Tonna, de donor, was grote voorstander van de wetswijziging.

Meer lezen

Artikel uit The Conversation