Adoptie verbindt mensen...

13/01/2012 -

Adoptie begint met afstand doen. Afstand van een kind. Maar blijft deze afstand altijd bestaan?

Bij adoptie zijn drie partijen betrokken:

  • De biologische moeder die afstand doet.
  • De adoptieouders die het kind in hun gezin opnemen.
  • En het adoptiekind zelf.

Onherroepelijk zijn deze mensen met elkaar verbonden. Er is sprake van een driehoek. De geadopteerde is de verbindende schakel. Tussen de moeder (en vader) die geen ouder kan zijn en de adoptieouders die dit graag willen.

Soms gaat een geadopteerde op zoek naar zijn of haar biologische ouder(s). Op zoek naar de roots. Want vragen als 'wie ben ik?' en 'waar kom ik vandaan?' zijn essentiƫle vragen in een leven. En de antwoorden zijn voor een geadopteerde niet altijd voor de hand liggend.

Als hij of zij op zoek gaat, wat betekent dit voor de adoptieouders? Begrip, maar toch ook angst?

En wat als de afstandsouders(s) gevonden worden? Blij het kind weer te zien, na al die jaren? Droevig om het besluit dat jaren geleden is genomen?

Vreugde en verdriet staan dan dicht bij elkaar.

En hoe is dit voor de geadopteerde?

  • Eindelijk antwoorden op de vele vragen?
  • Of ontstaan nog meer vragen? De afstand is kleiner geworden en de verbinding wordt duidelijk.
  • Of komt er een nieuwe afstand voor in de plaats?

Iedereen gaat hier anders mee om, maar duidelijk is dat adoptie mensen verbindt.

Adoptie begint inderdaad met afstand doen. Maar daarna volgt de verbinding tussen kind en adoptieouder. En de biologische ouders zijn onherroepelijk deel van de adoptiedriehoek. Zo wordt de adoptiedriehoek rond!