Er is altijd wel een oplossing

Hallo allemaal,

Ik weet het even niet meer. Ben 28 jaar met 2 gezonde kindjes (2 en 3 jaar oud). Tussen de kindjes in 2 keer een spiraal geplaatst. Met de tweede plaatsing was ik in verwachting. Deze is de gehele zwangerschap blijven zitten met als gevolg een prematuur geboren meid (30 weken + 2 dagen). Ze schelen nu precies 9 maanden! Na deze zwangerschap nog een keer spiraal gehad, deze hield ik niet vast. Daarna een Implanon gehad, ook hier geen goede reactie op. Partner gekozen voor een wel bekende knip.

Nu ben ik er gisteren achter gekomen dat we zwanger zijn. Volgens mijn berekeningen 4/5 weken. Met de positieve test in mijn handen merkte ik dat ik stiekem wel erg blij was. Ja zal wel heeeel hectisch worden. Mijn vriend is altijd 6 weken weg en 6 weken thuis in verband met zijn werk. Maar goed, ik ben niet de enige op deze wereld die dit heeft. Daarna contact opgenomen met hem. Hij reageerde alles behalve leuk. Ik moest maar gelijk een afspraak maken bij de dokter. En dit maar weg laten halen! Eerst dacht ik echt OMG!

Daarna nog een keer een rustig telefoongesprek met hem gehad. Hij ziet dit echt niet zitten omdat we al twee gezonde kids hebben, we stappen ondernomen hadden om dit tegen te gaan (maar goed dat was bij de tweede ook) en financieel zal dit wel meer aanpoten zijn met een derde. De auto, er kunnen geen drie zitjes achterin. Mijn bekkeninstabiliteit (nog steeds last, na de tweede) en met de tweede met 14 weken in ziektewet. Ook ben ik bang voor een depressie (ik had een postnatale depressie na de tweede zwangerschap vanwege prematuur).

Ja inderdaad hij heeft heel veel goede punten! En inderdaad, in de vierde week dat hij weg is, loop ik ook weleens te schelden dat ik er klaar mee ben. Maar goed, dat is toch normaal als fulltime mama van twee, met een hond en een huishouden. Ik werk zelf één dag. Maar ik zie altijd overal wel een oplossing voor. Daarin ben ik wel wat nuchterder dan mijn partner. Maar goed we zijn niet de enigen met "dit probleem"?

Heb zelf altijd gezegd tegen abortus te zijn! Ga hierdoor toch twijfelen. Ben ten eerste bang dat ik onwijs spijt krijg van abortus en hem dit zal verwijten! En inderdaad merk ik nu al dat ik veel meer last heb van mijn bekken terwijl de zwangerschap nog zo pril is. En ik twijfel aan mezelf of ik het inderdaad wel zal "trekken", een derde kind. Maar goed, daarentegen, zei iemand ook ooit tegen mij "Van een kind krijgen, krijg je nooit spijt". Ik weet het niet meer. Mijn vriend is mischien heel hard/nuchter, maar er zit zeker een waarheid in wat hij zegt. Maar er is altijd wel een oplossing voor iets. Toch?

Lees meer verhalen