Ervaring met abortuspil

Ik heb mijn zwangerschap afgebroken door middel van de abortuspil. Ik was 9 weken zwanger. De gynaecologe in het ziekenhuis gaf mij de abortuspil mee naar huis. Ik heb 4 dagen getwijfeld om het te gebruiken. Ik was bang voor de pijn. Mijn voorkeur ging uit naar een curretage. Op advies van de gynaecologe heb ik vrijdagmiddag toch de eerste pil ingenomen. Vervolgens heb ik zaterdagavond rond 20.30 uur de andere 4 pillen ingebracht. Ongeveer 1 uur later begon ik wat steken en lichte krampen in mijn onderbuik te krijgen. Een half uur later werd de pijn heftiger en kreeg ik weeën. Ik had 1,5 uur lang hele heftige weeën, maar ik had nog steeds geen bloedverlies. Ik kon de pijn niet meer verdragen dus ik ben rondjes gaan lopen in de woonkamer. Tijdens het lopen voelde ik ineens dat ik iets verloor. Ik raakte in paniek. Ik durfde niet te kijken, dus mijn vriend hielp me. Ik bloedde veel. Ik vroeg of hij wilde kijken of dat het embryo was. Hij zei dat dit het inderdaad was. Ik heb het zelf heel even snel gezien, maar ik besefte toen dat het beter voor mij was om niet te kijken. Hierna voelde het als een opluchting. De pijn zakte direct redelijk weg en voor mijn gevoel was het een soort van afgelopen. Je hoort en leest toch verhalen dat sommige zwangerschappen niet afgestoten worden en de behandeling mislukt. Daar was ik ook bang voor. Hierna had ik alleen nog wat krampen en voelde me misselijk. 

Daarna bloedde ik een half uur hevig na. Het stopte niet. Ik werd ongerust omdat ik veel bloed verloor. Mijn vriend belde het spoednummer van het ziekenhuis. De verpleegkundige vertelde dat als ik nog een kwartier hevig bleef bloeden, ik naar de eerste hulp moest komen. Het werd alleen maar erger en ik ben direct met mijn vriend naar het ziekenhuis gegaan. Het was inmiddels 01.15 uur. Ik begon mij onderweg erg duizelig te voelen. Eenmaal in het ziekenhuis werd ik meteen opgenomen. Na 2 uur werd ik naar de acute afdeling gebracht. Mijn bloeddruk was ernstig laag, en ik viel weg. Ik werd in een bed gelegd. Ik heb daar de hele nacht gelegen en werd continue gecontroleerd. Die ochtend om 9.00 uur kwam er een gynaecologe langs. Zij maakte een inwendige echo ter controle. Zij zag dat er nog veel resten in mijn baarmoeder zaten. Zij besloot daarom dat een curretage alsnog noodzakelijk was. Dit zou de enige manier zijn om de hevige bloeding te stoppen, en de resten te verwijderen. Ik baalde enorm. Ik stortte in elkaar. Hoe kon dit gebeuren? Alles wat fout kon gaan ging fout. Ik was voor mijn gevoel in een horrorfilm beland. Dit komt voor bij 1 op de 100 vrouwen, had ik ergens op internet gelezen. Ik liet het allemaal maar over mij heen komen, ik had immers geen keuze. Ik was zo verzwakt en wilde dat het bloeden stopte. Uiteindelijk werd ik een uur later geopereerd onder algehele narcose. In totaal ben ik ruim 1,5 tot 2 liter bloed verloren.

Diezelfde dag mocht ik aan het eind van de middag naar huis. Ik heb na de curretage weinig tot geen pijn gehad. Ik ben nog 3 dagen erg zwak en duizelig geweest. Daarna voelde ik mij lichamelijķ elke dag een klein stukje beter. In mijn hoofd was het nog een puinhoop.

Ik zou niemand de abortuspil aanraden. Het is een pijnlijke, emotionele, lange situatie waarin je verkeerd. Hier moet je psychisch en lichamelijk erg sterk voor zijn. Het brengt veel risico's met zich mee, waaronder de kans dat je alsnog een curretage moet ondergaan. Kies je direct voor een curretage, dan is dit veel veiliger, pijnlozer en met minder complicaties. 

Ik persoonlijk vind dat er meer, en vooral eerlijke informatie gegeven moet worden over de abortuspil. De gevolgen en kansen op mislukking van de abortuspil worden vaak bestempeld als nihil. Artsen moeten voorlichting geven mocht er wel iets fout gaan. Bewustmaking van verschillende behandelingen en complicaties lijkt mij als arts de belangrijkste voorbereiding voor een patiënt. En met die informatie kan een vrouw een keuze maken die het beste bij haar past. Het is al moeilijk genoeg.

Nu is het tijd voor mij om te herstellen, zowel lichamelijk als psychisch. Ik heb veel meegemaakt in een korte tijd. Het heeft erg veel indruk op mij gemaakt. Ik ben veel emotioneler dan normaal en moet er veel aan denken. Ik onderging 2 behandelingen, iets wat ik nooit had gedacht. Dit moet ik rustig verwerken en een plek geven.

Het is niet mijn bedoeling om vrouwen bang te maken voor de abortuspil. Ik wil mijn ervaring delen met vrouwen die ook voor een moeilijke keuze staan. Ik wil hun informeren, en beschermen tegen het feit dat de abortuspil tegenwoordig vaker door artsen word ingezet. Ik heb het gevoel dat curretage steeds meer als uitzondering word gezien.

Geef duidelijk aan wat jij wilt, en kies voor hetgeen waar jij je het beste bij voelt.