Super veel spijt

Ik ben een meisje van 17 jaar oud en ik heb een abortus overwogen. Dat viel me heel zwaar, want ik was er zelf al tegen sinds mijn 12e. Ik was overtijd en kwam erachter dat ik zwanger was. Ik was 5 weken en 5 dagen zwanger. Ik had al hoge angsten, want ik wist niet hoe iedereen er op zal reageren. Nou hadden mijn ouders al een beetje een vermoeden dat ik zwanger was en dus had ik een test gedaan en ja hoor, positief, dus zwanger.

Nou wat mij toen overkwam dat gevoel ga ik nooit meer vergeten. Ik heb zelf erg voor het kind gevochten en heb super veel steun van mijn ouders en zus gehad. Maar mijn vriend die gaf me geen steun en maakte alleen maar ruzies en ruzies. Hij supporte mij dus om abortus te doen en zo kwam dat voor mij over. Hij heeft mij geen moment geholpen maar alleen de slechte kant bekeken.

Zelf ben ik tegen abortus. In mijn ogen is het moord en daar verschillen de meningen van mensen over dus iedereen gelooft het op zijn eigen manier. Ik was in die tijd zeer emotioneel en voelde mij zeer alleen gelaten al had ik steun van mijn ouders. Ik ben jong en dat weet ik, maar ik vind dat het niet de schuld is van een kind. Het is je eigen domme schuld en een kind is geen keus op dat moment. Het is een keus tussen leven en dood. Toen ik nog zwanger was, had ik mijn hoofd laten over nemen door mijn vriend en heb ik gekozen voor abortus, maar wat bezielde mij nou weer?

Het moment dat ik het infuus kreeg, wilde ik niet meer. Ik had een foto van de echo meegekregen van de arts. Met hartpijn verliet ik mijn kleine kindje. Ik heb nooit zelf achter de keuze gestaan. Ik heb mijn hoofd laten overnemen en hoe dom kon ik zijn? ik heb nu een zware depressie en daarvoor slik ik medicijnen en moet ik in therapie gaan met een gespecialiseerde psycholoog. Ik ben 10 kilo afgevallen, ik ben 1,67 cm lang en weeg 48,5 kilo. Ik krijg ook een diëtist die mij helpt met eten.

Wat voel ik me schuldig en heb ik mezelf teleurgesteld. Ik heb geluisterd naar wat anderen zeggen, maar één ding wil ik meegeven: denk zelf goed na over wat jij het beste vindt. Als jij geen abortus wilt doen, doe het dan niet en al helemaal niet voor een ander. Besluit wat je zelf wilt. Je krijgt genoeg steun en hulp. Je hebt als je jong bent nog een hele toekomst voor je, maar je had dit niet gepland of gewild. Als je het zo bekijkt: over 5 jaar denk je anders en ben je juist blij hoe je het hebt aangepakt als tienermoeder. Ik kan de tijd niet terugdraaien helaas... ik voel me mijn hele leven lang schuldig en ik voel me zo slecht... ik wil jullie meegeven, kies wat jij wilt en niet wat een ander wilt. Ik hoop dat alles goed komt! Succes...