Sterretje

In mei 2015 kwam ik erachter dat ik zwanger was van mijn vriend waar ik nu 3 jaar samen mee ben. Ergens was ik wel blij maar ik voelde me vooral erg door de war. Ik was pas 18 en mijn vriend 21. Ik zit nog op school en mijn vriend werkt. We wonen in een huisje met 1 slaapkamer, niet echt handig dus. Ondanks alles wou ik het kindje toch graag houden.

Mijn vriend zei in het begin dat ik me geen zorgen hoefde te maken en dat we het kindje samen zouden gaan opvoeden. Ik was ergens wel een beetje opgelucht. Na een paar dagen begon mijn vriend raar te doen. Hij was compleet van gedachten veranderd en wou niks meer van de baby weten. Hij gaf mij de keuze: of ik hield de baby en moest verhuizen en het alleen opvoeden, of ik deed een abortus en we zouden samen blijven.

Ik zei dat ik voor mijn baby zou kiezen. Ik hoopte dat hij wel weer zou bijdraaien maar helaas is dat niet gebeurd. Hij heeft voor mij naar de abortuskliniek gebeld en een afspraak voor me gemaakt. We gingen ernaar toe om te praten over wat ik nu precies wou. Ik wist het eigenlijk niet zo goed want ik wou de baby wel maar ik kon het niet alleen opvoeden (ik kon ook niet bij mijn ouders terrecht).

We maakten een afspraak om op een bepaalde datum de abortus te laten doen. Ik wou dit eigenlijk helemaal niet en ik belde 1 dag voor de afspraak af. Na veel ruzie met mijn vriend heb ik toch maar weer gebeld dat ik toch zou komen. Op de dag zelf was mijn vriend heel lief voor mij en we hadden het heel moeilijk. Toen ik wakker werd van het roesje liepen er tranen over mijn wangen.

Mijn vriend had nog nooit zoveel spijt gehad dat hij mij tot zoiets had gedwongen. En zelf voel ik me ook de domste persoon op aarde dat ik me zo heb laten overhalen om zoiets verschrikkelijks te doen. Ik denk nog iedere dag aan mijn baby en ik krijg het niet uit mijn hoofd. Mijn vriend en ik zijn nog altijd samen maar toch voel ik een bepaalde haat tegenover hem, onze relatie zal nooit meer hetzelfde worden.

Dit was een wijze les voor mij, ik laat me nooit meer dwingen voor iets waar ik zelf niet achter sta. Ik hoop dat ik ooit nog moeder mag worden want ik hou van kinderen. Ik zal mijn lieve sterretje nooit vergeten en ik hoop met heel mijn hart dat het niet boos op mij is....