Spijt

Ik was vijftien toen ik voor het eerst een echte relatie kreeg. Ik leerde een leuke jongen kennen van achttien jaar (N). We spraken vaker af en op begeven moment hadden we 'flow'. Ik was smoorverliefd op N en N ook op mij. We kregen een relatie en hadden seks met condoom (ik mocht nog geen pil van mijn ouders). Het ging allemaal goed totdat we een "keertje" geen zin hadden om een condoom te pakken.

Van een keer zonder condoom kwamen vaker vrijsessies zonder condoom. We waren allebei te eigenwijs en zagen de consequenties niet voor ons. Op begeven moment werd ik niet meer ongesteld. Ik dacht dat het later was dan normaal maar haalde toch een test. Negatief. Maar na weken kwam mijn menstruatie nog niet... We hebben in totaal denk ik wel tien testen gedaan en de elfde was positief. Ik was zwanger op mijn vijftiende. Ik schrok maar besefte het niet.

Al snel belden N en ik naar abortusklinieken en naar abortus info. N wilde het weghalen en ik toen ook. We konden in Rotterdam terecht en gingen daar zo snel mogelijk heen. Ik schaamde me toen ik binnen in een abortuskliniek stond. Ik wilde het allemaal voorbij hebben en het zo snel mogelijk vergeten. Maar ik was vijftien en moest toestemming hebben van mijn ouders wat ik ABSOLUUT NIET wou. Gelukkig was ik over twee weken zestien en kon het zonder toestemming.

We kwamen op tweede gesprek en daarna kon ik een abortus ondergaan. Ik had het gedaan zonder na te denken en was voor een roesje gegaan zodat ik niks meemaakte. Na de abortus werd ik wakker en moest nog een uurtje in de kliniek blijven. Ik was "blij" dat het voorbij was en wilde zo snel mogelijk weg uit die kliniek. N was al die tijd bij mij in de kliniek en we gingen daarna ergens wat eten. Ik had totaal geen pijn. Dit waren achteraf helse dagen voor mij.

Nu vier maanden later heb ik ontzettend spijt van mijn keuze en had mijn kindje willen houden. Ik droom de laatste tijd vaak over baby's en had gewild dat ik het nooit had gedaan, het was mijn eigen schuld dat ik zwanger was geraakt en mijn kindje heeft daar voor moeten boeten toen hij/zij zes weken jong was. I wish it was a dream. Ik haat mezelf en hoop dat het er nog steeds zit maar het zit er niet. Ik denk er vaak aan en kan het nooit vergeten. Lieve meiden denk alsjeblieft goed na voordat je zo'n beslissing maakt. Ik heb de domste fout in mijn leven gemaakt en zal mezelf hier nooit voor vergeven. Mijn kleine engel rust nu zacht. Mama denkt altijd aan jou. Ik mis je klein wondertje.