Praat met Fiom als je er kapot aan gaat

Mijn verhaal wil ik insturen, omdat ik hoop dat anderen er iets aan hebben. Ik heb al meer dan tien jaar last van het plegen van een abortus. Ik denk dat de grootste reden hiervoor is dat ik eigenlijk heel erg blij was met de zwangerschap, ook al was deze ongepland.

Mijn omgeving was er zo op tegen, mijn familie en mijn vriend, dat ik geen idee meer had hoe ik het allemaal alleen moest doen. Ze zagen als enige optie abortus en ik heb daartegen gevochten, maar wilde ook niet alleen eindigen met een kindje. Door alle verdriet van het verliezen van de mensen van wie ik hield zou ik ook geen kracht meer over hebben, ze hadden gezegd dat ze me in de steek zouden laten. Nu is het punt dat je die mensen waar je van houdt in je hart toch voor een groot deel verliest. Je zult nooit vergeten hoe ze tegen je tekeer zijn gegaan, blij dat hun kind of kleinkind afgevoerd is.

Als het niet voor 100% je eigen wil is kun je beter geen abortus plegen. Ik heb er nu nog last van, veel last. Ik wilde ook geen narcose en heb de hele behandeling doorgemaakt en dat is iets wat ik mijn ergste vijand niet toewens. Ook waren ze in de kliniek erg zakelijk. 'Ja ik moet nog een keer vragen of je het wel wilt, anders krijgen wij er last mee, we hebben gevallen van mensen die schadevergoeding willen, niet dat ze dat krijgen en door een handtekening staan we sterk en of u hier uw handtekening wilt zetten'.

Sinds die dag heb ik elke dag aan de behandeling gedacht en aan mijn kindje en aan dat ik niet sterk genoeg was alles alleen te doen. Nu doe ik alles ook alleen en de manier waarop mijn familie met mij en het verhaal is omgegaan is vreselijk en had ik nooit van ze verwacht.

Mijn vriend en ik zijn een tijd erna uit elkaar gegaan. Hij vond het vervelend elke keer als ik begon over de behandeling. Het ging elke dag door mijn hoofd, ik viel hem niet vaak lastig. Ik heb het uitgemaakt, kon niet leven met zijn kwaadaardigheid. Sinds de tijd dat ik de beslissing halfslachtig nam en nu ben ik niet meer echt vrolijk geweest, wel gelachen hoor, maar niet vrolijk. Mijn tip is te praten met iemand van Fiom, omdat zij weten dat je er kapot aan kunt gaan, een huisarts is niet altijd van alle markten thuis.