Onverwacht zwanger van een vierde

Onverwacht bleek ik zwanger van de vierde. Ik had heel veel twijfels. Zowel het behouden van de zwangerschap als een abortus leek geen optie. Het voelde als een onmogelijke keuze. Maar er moest een keuze worden gemaakt.

Uiteindelijk gekozen op basis van allerlei rationele redenen en, nu drie weken geleden, bij een kliniek geweest. Ik vond het vreselijk, een film waar ik niet in hoorde, een plaats waar ik niet hoorde te zijn. Maar ik dacht dat dit het beste was en heb het gewoon ondergaan. Sinds die dag alleen maar huilen, diep verdriet en vreselijke spijt. Hoe had ik dit ooit kunnen doen. Ik heb nog drie kinderen, maar heel erg het gevoel dat ik een vierde de deur heb gewezen. Ik wil met heel mijn hart dat ik dit zou kunnen terugdraaien.

Natuurlijk heb ik genoeg liefde voor vier. Dat had het belangrijkste argument moeten zijn. Al die andere rationele bedenkingen lijken nu totaal onbelangrijk. Iedere dag word ik wakker met een groot verdriet van binnen. En ik weet niet hoe ik deze dag nu weer door moet. Natuurlijk moet ik verder voor de andere kinderen, maar het valt me zwaar. Dit verdriet gaat volgens mij nooit meer weg, ik weet niet meer hoe ik verder moet. Dit was de slechtste beslissing uit mijn leven met enorme gevolgen. Het voelt als een leven voor en na de abortus. Ik wil terug naar mijn leven van ervoor!! Natuurlijk weet ik dat dat onmogelijk is en dat voelt vreselijk. Hoe moet ik verder??

C.