Ongewenst zwanger

Ik heb vorige week een abortus gehad. Ik had al een tijdje last van mijn borsten (pijnlijk en groter) stemmingswisselingen en misselijk en overgeven op de raarste momenten. Toen zei mijn vriend ga eens naar een dokter! Ik had nog een test thuis liggen en dacht zal eens testen voor de zekerheid (met de gedachten het zal toch wel niet zo zijn aangezien ik gewoon anti-conceptie heb) en ja hoor het was raak.

Meteen naar de huisarts en naar het ziekenhuis voor een echo bleek dat ik 7 weken was. Na lang praten besloten het weg te laten halen. Ik las en hoorde alleen maar verhalen waardoor ik doodsbang was geworden! Maar ons besluit bleef staan want dit was voor ons en het kindje het beste. Uiteindelijk een gesprek in het ziekenhuis gehad en met de dokter. Toen moest ik de kliniek bellen. Ik kon de week erna al terecht.

Eenmaal daar werd er eerst nog een echo gemaakt. Daarna nog een kort gesprek en of dit echt ons besluit was. Ze vroegen of ik narcose wou of niet. En ik zei dat ik dat wou. Daarna werd ik geroepen en moest mijn nachtjapon aantrekken en in een bed gaan liggen. Ze waren héél lief voor me!! Daarna werd ik na een andere kamer gebracht daar stonden ze 1 dokter en 2 zusters. Ze probeerden me aan het lachen te maken waardoor ik aan wat leuks dacht en intussen werd de narcose ingespoten en was ik weg.

10 min/ kwartiertje later werd ik wakker in de kamer waar ik als eerste lag. Ik had géén pijn! Ik kreeg thee van een mevrouw moest nog even blijven liggen. Na ongeveer 3 kwartier mocht ik me weer omkleden en naar huis. Ik had alleen toen ik opstond een beetje last van duizeligheid en een beetje bloedverlies. Duizeligheid was dezelfde dag nog weg en bloedverlies nu nog steeds maar een beetje.

Ik was doodsbang voor niks! En uiteindelijk geen spijt van mijn beslissing. Dames jullie hoeven niet bang te zijn. En laat je niet beinvloeden door anderen. Het is jouw keuze en jij kiest voor iets wat de rest van JOUW leven bepaalt.