My angel Sayang

Ik ben een trotse moeder van een zoon van 19 en een dochter van 10. Ik kreeg een nieuwe relatie. We kwamen erachter dat ik 8 weken zwanger was. Het was onverwacht, maar we waren meteen blij. We kregen samen een kindje! Toen werd ik erg ziek en lag dagen op bed. Mijn bloeddruk was te laag en ik voelde mij niet goed. Ik begon erg af te vallen en ik was al niet dik.

Ik kreeg twijfels omdat ik van iemand hoorde dat mijn dochtertje er onder ging lijden en wij de baby financieel niets konden bieden. Door mijn slechte gezondheid kreeg ik nog meer twijfels. Ik heb toen maar een afspraak gemaakt voor een abortus. Ik kon lichamelijk ook niet meer. Op de dag zelf was ik in een soort van trance, mijn vriend is tegen abortus maar ging toch mee.

De kliniek was koud en de dokters ook. Het was voor hen lopende band werk. Ik wilde onder narcose, want ik wilde er niks van meekrijgen. Ik wilde 'nee' schreeuwen maar voor ik het wist lag ik al op de uitslaapkamer. Toen ik wakker werd had ik het gevoel dat ik geen adem kreeg. De dagen erna voelde ik mij leeg.

Ik heb zoveel verdriet. Ik wou dat ik de tijd kon terugdraaien. Ik heb veel steun aan mijn vriend, maar hij heeft het ook heel moeilijk. Achteraf wilde ik dat ik meer informatie had opgevraagd over hoe een abortus te werk gaat en dat ik hulp had gezocht bij het maken van de keuze. Dat advies wil ik anderen ook meegeven. Denk er goed over na. Zoek hulp voor je beslissing en infomeer naar de abortusklinieken want daar zit ook een heel verschil in.

Er werd bij de kliniek niet doorgevraagd over mijn keuze en mijn vriend keken ze niet eens aan. Het was hup, snel, snel en zorgen dat het bed weer vrij kwam voor een ander. Nu heb ik mijn hele leven spijt en zal ons engeltje voor altijd moeten missen.