Mijn beide engeltjes zijn nu samen

In 2011 overleed mijn zoontje in mijn baarmoeder met 41 weken zwangerschap. Kort erop kreeg ik 2 kindjes... In totaal ben ik gezegend met 5 kinderen, waaronder mijn engeltje, en nooit had ik gedacht zo'n zware beslissing te moeten maken. Posttraumatische stress zorgde ervoor dat mijn partner en ik uit elkaar gingen en ik een alleenstaande moeder werd. Na een tijdje leerde ik een leuke man kennen. Met 10 weken zwangerschap gingen wij echter uit elkaar omdat hij mij niet trouw was.

Ik raakte in paniek bij het idee dat ik in mijn eentje 5 kinderen moest opvoeden. Ik wist geen andere uitweg. Ik heb toen een abortus gehad. Dat was zo verdrietig! Ik was 12 weken en 2 dagen, en ik heb veel steun gehad aan de liefste mensen om mij heen. Ik ben ook mijn eigen situatie mild gaan bekijken. Bij mijn derde kindje had ik geen keus en bij mijn zesde nam ik wel de keuze.

Het was wel een weloverwogen beslissing, ondanks verdriet door merg en been. Wat me zo helpt bij de verwerking was dat ik ervoor gekozen heb mijn kindje mee te nemen naar huis, zodat ik zelf afscheid kon nemen. Ook heb ik een brief geschreven aan mijn kindje.

Mijn beslissing kwam voort uit liefde. Mijn beide engeltjes zijn nu samen.