Gedicht

Geen baby zal hetzelfde zijn en nu weet ik nooit hoe je eruit zou zien en hoe je zou zijn.
Ik vraag me af wat voor ziel je had als je nog bestond.
Hoe je versgewassen babyhaartjes zouden ruiken.
Wat je aan zou hebben als ik je in mijn handen had.
Hoe je naar mij zou kijken en naar mij uit zou rijken.
Hoe je eruit zou zien en of je op me zou lijken.
Hoe je glimlach zou zijn, hoe je zou huilen.
Hoe al je andere blikken zouden zijn en hoe ik dat zou leren herkennen.
Hoe je deel van mij zou zijn en ik van jou.
Hoe je ontspannen zou slapen en hoe je boos zou zijn met gebalde knuistjes.
Hoe je de wereld zou zien met je kinderogen.
Hoe je zou groeien, steeds groter en groter.
Maar eerst mag je nog klein zijn en helaas steeds kleiner.
Ik heb je niet laten groeien en dat spijt me.
Maar voor mij blijf je het grootste wat ik heb.

Ik mis je voorgoed,
Je moeder.

Ischa