Ervaringsverhaal abortus

De schrijfster van dit verhaal heeft 30 jaar geleden gekozen voor abortus.

Ik had een vriend die in het buitenland woonde. Toen ik weer in Nederland was bleek ik zwanger te zijn. Eerst was ik in schok maar al snel veranderde dat in blijdschap. Ik hield van mijn vriend en samen zouden we een toekomst opbouwen. Ik stuurde hem een brief. Enkele weken later kwam een brief waarin hij zei dat hij zich te jong voelde om vader te zijn. Ik zei hem dat ik het dan wel zelf zou doen. Ik zou ons kind zelf opvoeden. Dat was het laatste dat ik ooit van hem hoorde. Ik wilde dit kindje en ik was helemaal tegen een abortus. Toen ik mijn ouders vertelde dat ik zwanger was waren ze woedend. Het eerste wat ze zeiden was: Jij laat maar een abortus doen. Ik zou in mijn eentje dit kind nooit gelukkig kunnen maken. Ik moest het huis verlaten als ik het kind wilde houden. Mijn huisarts was tegen abortus en zei tegen mijn ouders dat als ik het kind wilde houden ze daar respect voor moesten hebben. Dit was niet wat ze wilden horen en ze zochten een andere huisarts die het wel met hun eens was. Deze huisarts zou me helpen om de juiste beslissing te nemen. In plaats van te helpen stelde hij vragen waar ik niet het antwoord op wist.

Hij vroeg wat ik zou doen als het kind gehandicapt zou zijn. Ja maar zei ik dan, dat is toch niet zo! Maar zou toch wel kunnen ,zei hij. Hij manipuleerde mij. Ik was toen zo naïef. Daarna zei hij. Heb je al een woning ? Hoe ga je het financieel doen? Heb je al een oppas? Vind je het niet vervelend dat een vreemde jouw kind moet opvoeden? Jij hebt daar geen tijd voor want je moet van 8.00 u tot 18.00 werken. Je ouders willen niet jouw kind opvoeden dus ja zoek maar naar een oplossing. Op een gegeven moment veranderde de blijdschap in zorgen. Zorgen die ik zelf niet opgelost kreeg. Er was vanuit mijn omgeving totaal geen steun. Problemen problemen problemen. Gèèn oplossingen. Ja toch ABORTUS. DE ENIGSTE OPLOSSING. Maar ik hield van dit kindje. Maar het was maar een hoopje cellen. Ik was ondertussen 20 weken zwanger waarin ik gehersenspoeld was door mijn ouders en dokter. Ik begon alleen nog maar problemen te zien. Was er maar èèn persoon geweest die me bij de abortuskliniek bij de arm gepakt had en me had geholpen. De abortus duurde langer dan 1 uur. Ik voelde mijn kind omhoog in mijn buik bewegen toen de dokter met zijn tang in me ging. Hier moet ik niet over nadenken. Een hond geeft men nog een spuitje om niet te lijden. Ik had ook het gevoel dat hij nog even leefde toen hij eruit was. De verpleegster die erbij was was duidelijk geëmotioneerd.

Toen ik die dag naar huis ging was er toch opluchting. Thuis ging ik op de bank liggen en mijn handen gingen naar mijn buik. Met een schok realiseerde ik mij dat mijn buik leeg was. Dit wilde ik niet. Ik wilde mijn kindje terug.

Ik huilde en schreeuwde naar mijn ouders. Hoe hebben jullie mij dit aan kunnen doen. Ik heb mijn eigen kind vermoord. Het was alsof een stuk uit mijn ziel scheurde. De relatie met mijn ouders is nooit meer goed gekomen. Na de abortus werd ik depressief. Ik wilde bij mijn kindje zijn. Het werd zo erg dat ik niet meer het huis uit durfde. Ik wist als de situatie zich voor zou doen ik mijn leven zou nemen. Op een gegeven moment moest ik toch ergens heen. Ik kwam langs een spoorwegovergang en ik kreeg een tunnelview waarin alles om me heen wegviel en ik alleen nog maar het spoor zag.

Maar net toen ik af wilde slaan toeterde een auto. Ik schrok en reed naar huis. Ik zocht hulp. Ik kreeg antidepressiva voorgeschreven en er werd heel veel gepraat. Dit hielp me. We zijn nu 30 jaar later en ik slik nog steeds anti depressiva. Het negatieve rimpeleffect van de abortus loopt door mijn hele leven. Ik was veel gelukkiger geweest als ik het kind gehouden had. Ooit zal ik hem weer zien. Ik bid tot God dat hij me vergeven heeft en me ooit weer herenigd met mijn kind.

Anoniem

Iedere vrouw heeft het recht om een eigen keuze te maken in geval van een onbedoelde zwangerschap. Anderen mogen jou niet dwingen tot abortus. Ervaar jij druk of dwang vanuit je omgeving, zoek dan hulp. Voor keuzehulp bij jou in de buurt kun je contact opnemen met Fiom via 088-1264900 of info@fiom.nl