Elk jaar laat ik een traan

In het jaar 2011 kwam ik er uiteindelijk na een huisartsbezoek achter dat ik zwanger was. Dit was een grote schok voor mij aangezien ik geen vaste vriend had. Na een dramatische dag, uiteindelijk nog een afspraak gemaakt voor een echo in het ziekenhuis. De uitkomst: ik was dat ik al  twee maanden en een paar weken zwanger was.

Dit eiste echt veel van mij.. namelijk wat ik zou doen?! Ik was nog op een leeftijd dat ik alles leuk vond.. Maar ik wilde vooral het kindje een toekomst bieden die ik zelf nooit gehad heb. Uiteindelijk met pijn in mijn hart na wikken en wegen, voor en nadelen, besloten om een abortus te laten doen.

Op de dag zelf had ik een hart van steen, ik voelde niks. Een paar dagen daarna merkte ik het. Wat had ik gedaan? Tot op heden heb ik er spijt van, maar ook weer niet. Maar elk jaar zit ik nog steeds met vragen, als: 'Was het een jongen/meisje?' en 'Hoe zou hij/zij eruit hebben gezien?'. Uiteindelijk was het de goede beslissing voor mij.. Maar elk jaar op die datum doet het nog steeds pijn en laat ik een traan...