Bewust gekozen

Dan ook maar een stukje over mijn ervaring..in mijn ogen niet zo heftig als van jullie, als je de redenen leest maar het gevoel en de verdriet is er niet minder om..ja ik heb bewust gekozen om de zwangerschap af te breken.

Ik ben 34 getrouwd en heb twee prachtige kindjes.. de zwangerschap overviel ons dan ook enorm.. of eigenlijk dubbele emotie..gevoel van direct verbondenheid vs moedergevoel tot aan its wat direct zei:  dit wil ik niet. Hoe dubbel en hoeveel onbegrip je dan krijgt, want welke reden dan ook, je wilt deze keus gewoon niet moeten maken als moeder. Ik ben gezegend met twee gezonde kinderen en financieel is het voor ons gewoon niet haalbaar om een derde kindje te krijgen.. ook telde voor ons mee dat onze jongste een flinke huilbaby van 17 uur per dag is geweest en sinds een kort nu goed gaat (iets waar elke moeder bijna een aardige knauw aan overhoud) en toen de test.. positief.

Dan hoor ik mensen al gelijk zeggen waar is het voorbehoedsmiddel..die was er zeker maar op een een of andere manier ben ik duidelijk zwanger geraakt. De hele abortus heb ik als afschuwelijk ervaren. het verlies en het definitieve maar ook de behandeling en het in de situatie zitten zelf. Spijt? denk dat dat het goede woord niet is..verdriet en leegte, dat zeker.. nog maar net  heb ik de zwangerschap af laten breken en ondertussen zoek ik naar een manier om het een plekje te geven. Een plekje in mijn hart.

Mariss.