Beste vriendin ooit

Daar zat ik dan bijna 42 en met een positieve zwangerschapstest. Een echte kinderwens heb ik nooit gehad. Er was dus één ding wat ik zeker wist. Dit wil ik niet, niet zo en niet op deze manier. Nog geen tien minuten na de test de kliniek gebeld en een afspraak gemaakt. Volgens mijn eigen berekening kwam ik nog in aanmerking voor de overtijd behandeling. Daarna op advies van de kliniek een afspraak gemaakt met de huisarts. Die wilde dat ik er nog eens goed over nadacht want dit was misschien nog wel een cadeautje.

Maar zelf voelde ik geen enkele twijfel. Na tig uur lezen op internet, had ik besloten om iemand in vertrouwen te nemen. Ik wist ook dat ik het niet zou vertellen aan de "vader" van het kind. We zijn wel samen maar ik wilde dat dit echt mijn keus zou zijn. Daarom heb ik een goede vriendin gevraagd om 's avonds langs te komen. Aan haar heb ik mijn verhaal gedaan en het allerbeste wat zijn kon doen, heeft zij ook gedaan. Zij heeft naar mij geluisterd en aangeboden om mee te gaan naar de kliniek. Geen een keer heeft zij een oordeel of een advies gegeven.

Wat ben ik een enorme bofferd dat ik zo'n vriendin heb. De abortus onder narcose is nu een paar maanden geleden en voor mij is het de beste keus geweest. Ben ik anders gaan kijken naar mijzelf, nou nee. Hoewel het een ingrijpende ervaring is, ben ik mijzelf niet anders gaan zien. Je doet dit niet voor je plezier en wees maar niet te hard voor jezelf.