Al lang geleden

Iets langer dan veertig jaar geleden, ik was 19 jaar, werd ik zwanger. Ik was straalverliefd op mijn vriend. We hadden nog niet zo lang een relatie en erg stabiel was onze verhouding ook niet. Ik was zelf naar de huisarts gegaan. Toen hij me het resultaat vertelde, zei hij er meteen achteraan: maar je wilt er zeker iets aan doen?

Mijn vriend wilde geen kind. Ook mijn moeder ging er meteen vanuit dat een abortus het beste zou zijn. Mijn vader was terughoudender. En ik liet me overdonderen. Ik had een baan en woonde nog bij mijn ouders. Toen de ingreep werd gedaan, was ik 12 weken zwanger. In de stad waar ik woonde, was nog niet zo lang een abortuskliniek. Ik geloof dat het één van de eersten in Nederland was.

Ik herinner me het voorgesprek en onderzoek. Dat stelde niet zoveel voor. Naar je motieven werd, voor zover ik dit nog weet, niet veel gevraagd. Van de behandeling zelf weet ik wel heel veel. Mijn vriend ging mee en wachtte in de wachtkamer. Ik had een pilletje gekregen om vantevoren in te nemen; een kalmeringsmiddel. En ik werd plaatselijk verdoofd. Ik mocht de hand van een verpleegkundige vasthouden en heb haar hand bijna fijngeknepen. De ingreep werd gedaan met een soort stofzuiger, het was me allemaal uitgelegd. Eenmaal thuis kreeg ik nog een fikse infectie en heb een paar dagen op bed gelegen met koorts en een antibioticakuur.

Waarschijnlijk was de abortus de juiste beslissing in die tijd. Toch vind ik dat vooral mijn moeder mij behoorlijk heeft gepusht. In die tijd was het onderwerp abortus veel in de media. Mijn ouders waren vooruitstrevende linkse mensen, de beslissing werd snel genomen. Ik was onzeker en zag geen alternatief, Een kind opvoeden terwijl ik nog bij mijn ouders woonde, was geen optie. Heel lang heb ik er niet veel aan gedacht. Pas toen ik weer in verwachting raakte, heel wat jaren later, kwam de abortus en alles er omheen weer boven. En nog steeds denk ik er soms aan. Hoe oud het kind nu zou zijn geweest, hoe mijn leven zou zijn gelopen als..... Ik vind abortus zeker geen makkelijk onderwerp. Het is prima dat het er is en dat vrouwen zelf kunnen beslissen. Maar vergeten kan ik die gebeurtenis nooit.