9 weken zwanger

Ik heb 4 dagen geleden een abortus ondergaan, ik was 9 weken zwanger. Onze zwangerschap was ongepland. Ik ben 38 jaar en heb 1 zoontje van 4 die veel te vroeg geboren is en lang in het ziekenhuis heeft gelegen. Wij hebben een aantal weken gedaan over de beslissing. Rationeel vonden we het beter om voor een abortus te kiezen, maar emotioneel was er een sterke twijfel. Maar het is eigenlijk een onmogelijke beslissing. Ik zag alleen maar zorgen op ons pad als we geen abortus zouden doen. Ik genoot niet van de zwangerschap.

Uiteindelijk hebben we besloten om de zwangerschap te beëindigen. De ingreep zelf (zuigcurretage met roesje) was heel snel voorbij en ik heb niets gemerkt van pijn. Maar mijn god, de emotionele pijn die je daarna voelt, daar kun je je niet op voorbereiden. Een intens verdriet en gevoel van leegte, je raakt een deel van je kwijt en je kunt het nooit meer terugdraaien. En het intense schuldgevoel tegenover het kindje die hier nooit om gevraagd had. Het spijt me zo. Het heeft geen zin het als goed of slecht te zien maar wat mij helpt is alle emoties die eraan verbonden zijn een naam te geven en het gevoel maar steeds de ruimte te laten als in golven. De opluchting heb ik helaas nog maar weinig gemerkt. Gelukkig kan ik ook nog voelen waarom we deze beslissing hebben moeten maken. Maar ik zal het nooit vergeten.