Niemand snapte mijn blijdschap

Lieve allemaal,

Graag vertel ik mijn ervaring omdat de mensen die het bij mij weten niet snappen hoe ik er mee om ga. Ik was 2 weken overtijd. Niet vreemd voor mij, ik had stress en nooit een normale menstruatie. Toen een test gedaan en zwanger! Ik ging gelijk huilen en riep nee dit kan niet.

Ik heb al 2 kinderen rondlopen en vind dit zwaar genoeg. Mijn partner stond echter niet achter mijn keus om het weg te laten halen. Na vele gesprekken met m'n partner en de verloskundige bleef ik bij mijn keus: dit kan niet. Ik voelde alleen maar verdriet en geen blijdschap zoals bij m'n andere zwangerschappen.

Via Fiom heb ik een kliniek gevonden. Deze opgebeld en ze hebben mij goed alle opties verteld. Hierdoor heb ik gekozen voor de abortuspil. Dit leek mij psychisch het minst erge. Op internet las ik alleen maar horrorverhalen en daardoor begon ik toch aan mijn keus te twijfelen. Niet om het te beëindigen maar aan de behandeling met de pil.

Eenmaal in de kliniek bleek ik 8 weken zwanger en de abortuspil was dus nog een optie. De arts vertelde mij dat altijd alleen alle negatieve verhalen online komen en dat het heel vaak gewoon goed gaat. Eenmaal weer thuis 2 dagen moeten wachten om de overige pillen in te brengen. Na 2 uur weeën ( natuurlijk niet fijn maar waren prima te doen) ben ik de vrucht verloren. Heb deze wel opgevangen om er afscheid van te kunnen nemen. Ik dacht dat lees je overal voor de verwerking dus dat moet ik ook doen. Hierna nog een half uurtje naweeën gehad en toen de nageboorte kwam was alle pijn voorbij.

Ik heb tijdens deze dag geen traan gelaten en was erg opgelucht toen het klaar was. Ik was blij! Ik heb voor alle zekerheid een foto gemaakt van de embryo mocht dit gevoel toch veranderen. Ik heb die dag veel contact gehad met de mensen die het wisten. Zij waren zenuwachtig voor mij. Ik was heel rustig en erna zo blij. Niemand snapte mijn blijdschap. Het hoort heel verdrietig te zijn zeggen ze.

Ik heb het die dag ook verder alleen gedaan. Mijn partner stond er nog steeds niet achter en wou er niks van weten. Graag wil ik iedereen sterkte wensen met de keus. Voor mij was het een duidelijke keus. Mensen om me heen snappen niet dat ik het er zo makkelijk mee heb. Dit verschilt per persoon. Ik kan er heel makkelijk over praten. Maar schaam je niet als je het niet zo zwaar er mee hebt als dat je overal op internet leest. Natuurlijk kan het heel moeilijk zijn maar dit hoeft dus niet.

Lees meer verhalen