Had ik maar eerder een besluit genomen

Ik ben 24 jaar en ben er sinds 6 weken achter dat ik zwanger ben van mijn vriend. Ik ben aan de pil dus het is nogal onverwacht. Toch was mijn eerste reactie: ik hou het. Vooral omdat mijn vriend het heel graag wil. Heb zware weken gehad met veel overgeven en huilbuien. 

Bij de echo's die ik te zien kreeg kreeg ik geen liefde gevoel. Eerder alsof het niet van mij was. Ook de daaropvolgende echo geen gevoel erbij en ik kreeg een hekel aan mijn buik die aan het opzetten was. Tussen mijn vriend en mij ging het al niet goed. Hij heeft geen werk ik werk veel en doe zwaar werk. 

Ik heb nog geen goed huis alleen een kleine studio waarin een kind opvoeden onmogelijk is. Mijn vriend woont bij zijn ouders. Ook mijn ouders en familie wonen ver weg. Hier heb ik geen vrienden waar ik terecht kan. Dit alles met hoe erg depressief en verdrietig ik me voelde heeft me sinds een paar weken doen besluiten te kiezen voor abortus.

Ik had 5 dagen bedenktijd en heb toen gebeld voor een afspraak. Het is een heel moeilijke besluit geweest maar nu is de afspraak ook pas over anderhalve week (eerder hadden ze geen plek) en ik ben dan al 15 weken en 6 dagen als het gebeurt. 

Deze week komen allerlei gevoelens op me af verdriet, schaamte, opeens weer twijfels. Ik kan er met niemand over praten sterker nog mensen wisten al dat ik zwanger was op mijn werk en iedereen vraagt hoe het met je baby gaat. Het doet zo een pijn ik hou me sterk maar ik sta er alleen voor. Ik ga alleen met een taxi heen en terug en kom ook alleen thuis want tussen mij en mijn vriend is het uit sinds mijn besluit. Elke dag huil ik en ga ik hieraan onderdoor. Ik voel me een slecht mens. Maar ergens voel ik ook dat dit beter is. Alleen het idee van abortus is gewoon verschrikkelijk en dan zo laat. 

Had ik maar eerder een besluit genomen. Toch zet ik door en hoop ik dat behandeling goed zal gaan. Daarna zal ik hulp gaan zoeken. Ik wens iedereen veel sterkte die in dezelfde soort situatie als ik zit en niemand hebben. 

Lees meer verhalen