Het deed enorm veel met mij

En dan blijk je ineens zwanger te zijn, ik ben bijna 31, financieel goed voor elkaar, leuke vent aan de haak geslagen maar nog erg pril! Dan staat je wereld wel even op zijn kop, want in Nederland hebben we een keuze: als in ‘wil je het wel of wil je het niet.’ Veel tranen, gesprekken en gedachtes verder het besluit genomen om het niet te houden. Ik zat pas in mijn 5e week, vruchtje had de grootte van een rijstkorrel, nog geen hartje, armpjes en beentjes. Desondanks, verschrikkelijk! Maar wel een wel overwogen besluit die ik zelf heb genomen.

Woensdags in de kliniek de eerste pil genomen en 2 dagen later 4 wee opwekkers vaginaal. Na 2uurtjes begon ik menstruatie achtige kramp te ervaren. Goed te doen qua pijn. Alleen begon het zich op te bouwen, daarna begon mijn buik te verkrampen en moest ik flink naar de wc (poepen), ook begon ik hevig te bloeden, hele scheuten met bloed. Op een gegeven moment ervaarde ik de pijn van 1-10 ( 1 is geen pijn 10 is extreem pijn) als een 7. Mijn pijngrens is hoog! Ik dacht ik ga even onder de douche zitten, warme douche straal op mijn onderrug gezet terwijl ik op mijn hurken zat en toen begon het echte werk. Mijn pijn is serieus opgelopen tot een 9, ik wist niet waar ik het zoeken moest. Ik heb in foetushouding op de grond onder de douche liggen puffen. Ik kon amper op mijn benen staal, ik rilde als een rietje. Toch mezelf af weten te drogen en weer op de plee gaan zitten, waar ik letterlijk leegliep. Mezelf in een joggingpak gehesen en op bed gaan liggen wachten tot het overging. Ik lag op bed en moest hoesten, toen ging ik spontaan kokhalzen en dacht ik ohjee, rennen naar de wc, ik was nog niet aangekomen en spuugde mezelf helemaal leeg. De hevige pijn van een 7 heb ik 2 uur ervaren, de extreme pijn van een 9 zeker een uur, misschien anderhalf uur. Daarna voelde mijn lijf beurs en vermoeid en moest ik echt rusten. Werken en afspraken waren de dag erna nog onmogelijk. Je mag geen tampons gebruiken, moet maandverband zijn, ik liep leeg!
Het was een helse ervaring, erg emotioneel ook, ik heb tijdens de weeën erg gehuild. Omdat je bewust meemaakt dat je een miskraam aan het opwekken bent. Ik ben een stoere meid, tot de dag vandaag geen kinderwens gehad, maar toch.... deed het echt enorm veel met mij emotioneel.