Achteraf is het enorm meegevallen

Vandaag heb ik een curettage ondergaan met sedatie. Omdat ik zelf heel angstig was wat er ging gebeuren en niet veel kon vinden op internet heb ik besloten mijn verhaal en beleving te delen zodat vrouwen die het zelfde te wachten staat wellicht hier iets aan hebben. Ik kwam erachter dat ik zwanger was.
Omdat ik geen kinderwens meer heb (heb 1 kind) en het niet goed voor mijn gezondheid is zwanger te zijn (borstkanker) raakte ik gelijk in paniek. Het was heel gek want ik had op 1-2 sex, moest op 4-2 ongesteld worden (dacht dus dat het veilig was), werd niet ongesteld, op 11-2 test gedaan (niet zwanger), 13-2 huisarts geweest die mij geruststelde dat dit kon gebeuren (niets aan de hand volgens huisarts), ik vertrouwde het niet dus op 17-2 weer een test en bleek zwanger. Ik belde direct met Gynaikon Rotterdam. Ik werd heel goed geholpen aan de telefoon. De dame aan de telefoon ging uit van de eerste dag van mijn laatste menstruatie 7-1 dus 6 weken zwanger. Ik wist gelijk dat dat niet kon omdat ik geen sex had gehad behalve op 1-2. Gelijk een afspraak gemaakt voor een curettage voor 2-3. Ze stelde de vraag met of zonder sedatie (narcose) of abortuspil. Ik koos voor curettage met sedatie. Omdat ik op vakantie zou gaan en het mij niet lekker zat hoe ver ik was mocht ik komen voor een echo. Tijdens de echo konden ze niets zien dus toen een inwendige echo. Daarop een heel klein bolletje te zien. Nogmaals een urinetest en daar kwam een heel licht streepje uit.
Vandaag kwam ik in de kliniek. Het ziet er mooi verzorgd uit. Ik had om 8.45 een afspraak. Mijn vriend ging mee. Wanneer je wordt geroepen moet je eerst alleen naar binnen om te praten en kreeg ik een echo. Weer niets te zien dus weer een inwendige echo. Vrucht bleek ongeveer 1cm te zijn dus genoeg voor curettage (min 1 cm). Daarna werd mijn vriend erbij geroepen. De dame legde ons heel goed uit wat er ging gebeuren. Het zou bij elkaar ongeveer 2-3 uur duren (inwerken pillen 45 min, curettage 10 min en een bijkomen. Toen kreeg ik een pijnstiller en 2 pillen onder mijn tong. De pijnstiller krijg je vanwege de 2 pillen. Deze pillen zorgen ervoor dat je baarmoeder week wordt en dat geeft buikkrampen (te vergelijken met menstruatie krampen) Ook krijg je het heel koud en word je rillerig van de pillen. Vandaar de badjas en sokken. Normaliter moet de partner wachten in de wachtruimte omdat je met nog meer dames op een kamer ligt (ivm privacy). Echter vanwege mijn trauma van de ziekte hebben ze geregeld dat we een aparte kamer kregen waar mijn vriend mocht blijven. Ik moest mij omkleden in een nachthemd, badjas, onderbroek en maandverband. Toen ging ik in de kamer op bed wachten. Mijn bloeddruk werd gemeten en ik kreeg de infuusnaald in mijn arm. Ja hoor daar kwamen de krampen en ik kreeg het mega koud en rillerig. Gelukkig was ik warm gekleed. Ondertussen zag ik andere vrouwen weggaan naar OK en snel weer terug komen. Ik heb ongeveer een 1.15 uur moeten wachten voor ik aan de beurt was. Ik werd gehaald en moest nog even plassen want de blaas moet leeg zijn. Ik ging in de stoel zitten. Mijn armen en benen werden vastgebonden. Niets engs. In je slaap beweeg je en zo blijf je op je plek. Ik kreeg het slaapmiddel Propofol. Het is niet hetzelfde als een volledige narcose. Het is een diepe slaap waarin je niets voelt. Ik moest 1x diep ademen (proefde bittere smaak in mijn mond) en voelde dat ik in slaap viel. Ik werd gelijk wakker toen ik in de rolstoel naar de kamer werd gebracht en kroop zelf het bed in. Ik was gelijk wakker en bleef maar praten. Ik vroeg mijn vriend hoe lang ik weg was en hij zei 12 minuten! Ik kreeg binnen 10 minuten thee en kaakjes. Wat was dat lekker! Ik heb niet meer geslapen. 15 minuten later moest ik gaan plassen. Dan vragen ze je of je veel bloed hebt geplast en er veel bloed in je maandverband zat. Toen kreeg ik een recept voro 2 pillen anti-biotica en uitleg wanneer ik de kliniek moet bellen. 11.15 verliet ik de kliniek! Als ik het 1.15 uur eraf haal heeft alles 1.15 uur geduurd. Natuurlijk reageert iedereen anders op sedatie, maar de andere vrouwen gingen ook vrij snel weer weg. Daarnaast was mijn vrucht nog heel klein. Nu heb ik een beetje bloedverlies en wat buikkrampen. Hetzelfde als bij mijn menstruatie. Over 3 weken moet ik terugkomen voor na controle. Dan krijg ik een urine test en ze gaan bij mij voor de zekerheid een echo doen.
Emotioneel heb ik nergens last van. Dit komt uiteraard omdat ik echt niet zwanger wil zijn om bovengenoemde reden. Ik ben blij dat het weg is. Dat is voor iedereen natuurlijk anders. Ik keek echt enorm tegen de behandeling op. Ik was best bang. Ook omdat ik er niet veel over kon lezen en als ik wat las was het van lang geleden en niet heel getailleerd. Achteraf is het mij enorm meegevallen. Uiteraard komt dit ook door de dames bij Gynaikon. Zo lief en begripvol. Ik hoop dat jullie iets aan mijn verhaal hebben. Het is erg fijn dat dit in NL kan. Dat je de keuze hebt. Iedereen maakt die keuze voor zichzelf om eigen redenen. Blijf bij jezelf ondanks wat anderen zeggen. Er zullen altijd voor en tegenstanders zijn maar dit is JOUW leven en JIJ beslist daar zelf over. Het zou fijn zijn als het taboe op abortus eens doorbroken wordt.