Abortuspil is geen 'horrorpil'

Toen ik ontdekte dat ik zwanger was, was de keuze al snel gemaakt. Ik ben er nog niet klaar voor en wil mijn zwangerschap beëindigen. Ik was nog maar 2 weken zwanger en moest dus nog even wachten voordat ik abortus kon plegen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor de abortuspil. Ik wilde echt geen curettage omdat ik dit een heel eng idee vind. Ik heb nog nooit een operatie of iets dergelijks gehad en daarom leek de abortuspil voor mij de perfecte optie. Fijn thuis, in mijn eigen omgeving met mijn vriend samen. Ik las echt heel veel horrorverhalen over de abortuspil en ook bij de abortuskliniek werd ik goed gewaarschuwd over de heftige pijnen. Door al deze verhalen werd ik angstig, maar ik toch moest ik doorzetten omdat ik ongewenst zwanger was.

Op een maandag heb ik de eerste pil in de kliniek geslikt. Deze was gelukkig niet heel groot, want ja ik heb ook een angst voor grote pillen slikken haha. De dame in de abortuskliniek vertelde me dat de eerste pil ervoor zorgt dat de zwangerschap stopt en de 4 pillen die ik 2 dagen later vaginaal in moet brengen de weeën opwekt, zodat alles er uit komt. Ook kan de eerste pil voor wat bloedverlies opwekken, maar dat hoeft niet perse.

Toen ik die maandag thuis kwam had ik de hele dag last van een hele droge mond. Zal wel een bijwerking zijn. Maar verder geen pijn of bloedverlies. De 2e dag was ik in de avond aan het werk toen ik opeens krampen in mijn buik kreeg. Ik ging naar het toilet en zag veel bloed en een klein stolseltje. Ik raakte best een beetje in paniek, omdat ik niet had verwacht de dag nadat ik de eerste pil had geslikt nog zou gaan bloeden. De volgende ochtend om 8 uur moest ik de 4 (gelukkig ook kleine) pillen vaginaal in brengen. Je moet een half uur blijven liggen, zodat je lichaam de pillen goed opneemt. Na een half uur kreeg ik wat krampen, maar niet veel erger dan menstruatie krampen. Zelf heb ik nooit of hele lichte krampen tijdens mijn menstruatie, dus deze krampen waren makkelijk te doen. Ik ging nog even slapen en rond 11 uur werd ik wakker. Ik werd heel raar wakker want ik voelde geen pijn of iets dergelijks. Ik ging naar het toilet om te kijken of ik al bloedverlies had, maar dat had ik nog niet. Om 1 uur ging ik maar even de hond uitlaten, om mezelf even af te leiden en in de hoop dat door de beweging het bloedverlies op gang zou komen. De dame van de abortuskliniek vertelde mij dat het op zijn laatst, in de avond of de volgende dag nog zou kunnen gebeuren. Dus nog geen reden tot paniek. Rond 3 uur kreeg ik eindelijk lichte krampen en bloedverlies. Ik was gewoon blij haha. Ik had eindelijk het gevoel dat er iets gaande was in mijn lichaam. Die avond en de volgende dag had ik nog last van wat bloedverlies en daar bleef het bij.

Nu 3 weken later ben ik bij de huisarts geweest en een test gedaan. Deze was negatief en dus hadden de pillen geholpen. Deze 3 weken was ik best angstig, omdat ik het gevoel had dat het niet had gewerkt. Ik heb geen heftige pijnen gehad en niet veel bloedverlies.

Ik wil mijn verhaal delen, omdat het dus niet perse een “horrorpil” hoeft te zijn en ik ben blij hoe het allemaal is geregeld in Nederland. Alles is jouw eigen keuze en begeleiding is er genoeg. Ik schaamde me best wel om mijn ongewenste zwangerschap te delen met mijn naasten en deskundigen, maar toen ik aankwam in de abortuskliniek zie je pas echt hoe vaak dit eigen gebeurt en hoe “normaal” dit onderwerp is.