Sperm donors limited. Psychosocial aspects of genetic connections and the regulation of offspring numbers.

Artikel

Freeman T., Jadva V., and Slutsky J. (2016). Sperm donors limited.  In: Golombok S., and Wilkinson S. (Eds.) (2016). Regulating reproductive donation. Cambridge University Press: 165-184.

Titel 

Sperm donors limited. Psychosocial aspects of genetic connections and the regulation of offspring numbers.

Onderwerp

Maximum aantal donorkinderen per donor.

Samenvatting

Hoofdstuk 8 uit het boek Regulating reproductive donation behandelt het debat over het stellen van een limiet op het aantal donorkinderen dat verwekt mag worden via één donor. Het debat kent al een lange geschiedenis. Waar in het verleden vooral de nadruk werd gelegd op het risico dat mensen bloedverwant kunnen zijn zonder dit te weten met onbedoelde incestueuze relaties als gevolg. Is het debat verschoven naar de zorgen over de psychosociale impact van het hebben van grote groepen donorkinderen die onderling verwant zijn. De onderzoekers hebben diepte-interviews gehouden (n=9) met moeders van jonge donorkinderen die contact hebben gezocht met families die dezelfde donor delen. De moeders geven aan dat ze contact willen met verwanten van hun kinderen vanwege de informatie die ze uit deze contacten kunnen halen over gezondheid en karakteristieken van de donor. Ze concluderen dat er een grote individuele variatie bestaat in het belang en de betekenissen die mensen hechten aan genetische verwantschap en hoe deze relaties vorm krijgen in de loop der tijd. Ze denken daarom dat de noties die ouders hebben over het wenselijk maximum aantal donorkinderen per donor waarschijnlijk zal variëren. 

Incest taboe
In de discussie over een limiet op het aantal donorkinderen is een belangrijk argument het gevaar voor incest. Op basis van literatuuronderzoek beargumenteren de onderzoekers dat dit vooral een universeel cultureel verschijnsel lijkt te zijn, terwijl er wetenschappelijk minder bewijzen voor zijn. Het gevaar op incestueuze relaties wordt vaak overschat en de kans dat dit daadwerkelijk gebeurt, is waarschijnlijk laag en te controleren door een limiet op het maximum aantal donorkinderen per donor. Het is wetenschappers nog niet gelukt om via rekenmodellen een maximum aantal donorkinderen vast te stellen met een acceptabele kans op incestueuze relaties. De onderzoekers vinden in hun onderzoek echter meerdere gevallen van toevallige ontmoetingen tussen donorfamilies die onderling verwant zijn en vragen zich af of de kans daadwerkelijk zo klein is als in de literatuur wordt beweerd.

Psychosociale impact 
Het belang dat wordt gehecht aan de verwantschap tussen donorkinderen onderling hangt samen met de cultureel en psychologische betekenissen die worden toegeschreven aan genetische verwantschap. De auteurs verwijzen naar onderzoeken waarin wordt aangegeven dat grote groepen donorkinderen kunnen worden ervaren als “teveel” en dat deze groepen een gevoel van afkeer kunnen opwekken. Ook de donor kan er moeite mee hebben en een maximum stellen aan het aantal kinderen waarmee hij contact wil hebben. De onderzoekers pleiten ervoor dat er in het opstellen van beleid ook rekening gehouden wordt met het perspectief van de donoren.

Auteurs

Freeman T., Jadva V., and Slutsky J.

Opdrachtgever

University of Cambridge