Het einde van de donoranonimiteit

Onderwerp

Het einde van de donoranonimiteit: hoe genetisch onderzoek het onvermijdelijk einde betekent van anonieme sperma- en eiceldonatie.

Uitgave: Human Reproduction, 12 april 2016

Samenvatting

Wereldwijd maken meer dan 3 miljoen mensen gebruik van genetische testen om informatie te vinden over hun afkomst. Velen van hen schrijven zich in bij internationale genetische genealogie databases, om gematcht te worden met familieleden. Deze ontwikkeling levert tal van uitdagingen voor de huidige praktijk van sperma- en eiceldonatie.       

De schrijvers stellen dat, door bovenstaande ontwikkeling, anonimiteit van de donor niet meer gegarandeerd kan worden, ongeacht of er gedoneerd wordt in een land waar donoranonimiteit nog geldt. Er is altijd een mogelijkheid dat de donor kan worden getraceerd als het DNA, of dat van een familielid wordt toegevoegd aan een database.       

Ook bestaat de mogelijkheid dat volwassen donorkinderen, die niet zijn geïnformeerd over hun verwekking, middels DNA kunnen ontdekken dat ze verwekt zijn met donormateriaal. Ouders zouden moeten worden geïnformeerd dat hun kinderen met DNA onderzoek kunnen vaststellen dat zij niet de biologische ouders zijn, zij moeten worden aangemoedigd om hun kinderen zelf te vertellen over hun oorsprong.       

Er is dringende behoefte aan een brede maatschappelijke discussie over de beste manieren om de belangen van de donorkinderen en de rechten van de donoren te beschermen. We dienen zorg te dragen voor voorlichting die de veiligheid en het recht op privacy van zowel de nakomelingen als donoren bevordert. Alle betrokken partijen moeten zich ervan bewust zijn dat, in 2016, donoranonimiteit niet bestaat.

Auteurs

Joyce C. Harper, Debbie Kennett en Dan Reisel

Opdrachtgever

The European Society of Human Reproduction and Embryology