Relaties en omgeving

Vriendschappen en relaties

Je adoptie maakt dat je ‘anders’ bent dan de (meeste) mensen om je heen. Je hebt een andere achtergrond. Hierdoor kun je je een vreemde eend in de bijt voelen. Wanneer je ook een andere huidskleur hebt, wordt het gevoel dat je anders bent wellicht versterkt.

Als je geaccepteerd wordt door je omgeving kan dat gevoel worden opgeheven. Vaak moet je eerst een proces door van zelfacceptatie, voordat je open staat voor de acceptatie door anderen.

Verlatingsangst

Door de vergrote kans op verlatingsangst, ben je terughoudend in contacten bij mensen om wie je geeft. Je bent bang om degenen te verliezen die je het meest dierbaar zijn. Die angst om te verliezen, zorgt er wellicht ook voor dat je je niet zo snel bindt aan mensen.

Juana (25 jaar): 'Ik zou graag een relatie willen, maar ik heb moeite met iemand te vertrouwen. Ik ben bang dat diegene mij weer gaat verlaten. Heeft dit met mijn adoptie te maken?'

Bindingsangst is eigenlijk een soort preventieve verlatingsangst. Deze angsten kunnen het genieten van het contact met anderen aardig in de weg staan. Ze veroorzaken zorgen en onrust.

Isolement

Als je diepgaande relaties uit de weg gaat, kan dat leiden tot isolement en eenzaamheid.

Mensen zijn van nature geneigd om in contact te staan met andere mensen. Wanneer je contact uit de weg gaat, kan dat een teken zijn dat je basisvertrouwen is aangetast. Je gelooft misschien niet dat iets onvoorwaardelijk kan zijn. Het kan ook zo zijn dat je in je vroege jeugd verlieservaringen hebt opgedaan, waar je je niet zozeer van bewust bent.

Je kunt ook in je latere jeugd schade hebben opgelopen door de opstelling van je adoptieouders of bij verliesmomenten, zoals scheiding, overlijden, verhuizingen.

Het vermijden van contact is vaak een vorm van een overlevingsmechanisme. Het is een soort zelfbescherming die ervoor zorgt dat je niet opnieuw gekwetst wordt. Maar als zelfbescherming leidt tot isolement en eenzaamheid, dan is het middel misschien wel erger dan de kwaal.

Afhankelijkheid

In tegenstelling tot isolatie en op afstand blijven, kun je juist ook heel erg naar bevestiging zoeken. Het besef dat je bent afgestaan, kan leiden tot een sterke hang naar bevestiging. Je hebt als het ware juist de ander nodig om je erkend te voelen. Dit heeft tot gevolg dat je je afhankelijk opstelt naar je partner of je vrienden. Deze afhankelijkheid kan uitlopen in claimgedrag. Bovendien maakt het je kwetsbaar voor misbruik.

Wanneer in een (vriendschappelijke) relatie één persoon zich meer afhankelijk opstelt dan de ander, is er altijd een mate van ongelijkheid. Dit kan leiden tot verwijten van degene die zich afhankelijk voelt. Verwijten dat hij/zij niet genoeg erkenning krijgt. Dit kan in een relatie voor grote problemen zorgen.

Vragen over je afkomst

Soms kunnen mensen je vragen stellen over je afkomst. Deze vragen hebben voor hen geen diepere en pijnlijke betekenis, maar kunnen voor jou als geadopteerde juist heel erg gevoelig of pijnlijk zijn. Als je niet weet wie je biologische ouders zijn en op wie je lijkt, moet je de antwoorden schuldig blijven. Dat is niet zozeer een probleem voor de ander, maar vooral lastig voor jezelf. Je kunt dergelijke vragen vervelend en onbehoorlijk vinden. In ieder geval word je op deze manier steeds weer geconfronteerd met je ongewisse achtergrond.

Een veelvoorkomende vraag is bijvoorbeeld of je al gezocht hebt naar je biologische verwanten. Er heerst een beeld dat iedere geadopteerde gaat zoeken. Omdat het zo zou horen.

Ook kunnen er opmerkingen gemaakt worden, dat je het wel getroffen hebt dat je hier bent opgegroeid en niet in het (waarschijnlijk armere) land van herkomst. Terwijl jij het gevoel hebt, dat je in dat geval misschien juist wel gelukkiger zou zijn. Niet vanwege de armoede of rijkdom, maar om het feit dat je dan je biologische familie om je heen zou hebben.