Zoeken naar je afgestane kind

Een zoekactie naar je afgestane kind… misschien overweeg je het, maar durf je de stap (nog) niet te zetten. Er zijn immers genoeg redenen om te aarzelen…
Vroeger is je bijvoorbeeld gezegd dat je nooit meer contact mocht zoeken met je kind. Of je hebt het niemand verteld en wilt het geheim houden. Misschien ben je wel bang dat het teveel emoties oproept, dat je het niet aankunt.

Het kan ook zijn, dat je vindt dat je kind zelf eerst contact moet opnemen; je wilt zijn of haar leven niet op zijn kop zetten. Je kunt ook bang zijn: dat hij boos is, dat hij je afwijst, dat het niet goed met hem gaat. En wat als je kind inderdaad contact met je zoekt? Hoe ga je daar mee om en wat kun je verwachten?

Over het algemeen melden zich meer afgestane kinderen bij Fiom, dan afstandsmoeders. De inmiddels volwassen kinderen zoeken naar hun biologische moeder. Toch gebeurt het ook dat afstandsmoeders het initiatief nemen. Ze willen niet langer meer wachten, ze willen zo graag weten of het goed gaat met hun kind, of ze durven er eindelijk over te praten en hebben de moed gekregen om deze stap te zetten. Fiom heeft als uitgangspunt dat je je kunt melden voor een zoekactie als je kind volwassen is.

Inschrijven in het Fiom-contactregister

Een zoekactie starten