Gedwongen afstand

In 1977 raakte ik op 17-jarige leeftijd zwanger van mijn toenmalige vriend. Ik heb de zwangerschap bijna 8 maanden verborgen kunnen houden (uit angst voor mijn ouders) totdat het op mijn school bekend werd. Via school is het toen aan mijn ouders verteld en die besliste toen (zonder mij) dat er afstand van gedaan moest worden. Na de bevalling is er “thuis” ook nooit meer over gesproken, dat was “schande”.

Toen ik eenmaal op mijzelf woonde ben ik begonnen met de eerste zoekpoging, via de Fiom, maar helaas wilde hij geen contact met mij. In de jaren daarna heb ik nog 2x een poging gedaan maar ook toen wilde hij nog steeds geen contact. Dit doet mij, zelfs na 40 jaar, nog steeds verdriet. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk en ik blijf hopen dat hij toch nog eens contact met mij opneemt.